Bilindiği üzere, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 42 nci maddesinde birden fazla takvim yılına sirayet eden inşaat ve onarma işlerinin kâr ve zararının tespit şekilleri gösterilmiş olup, birinci şekle göre, işin bittiği yılda tespit olunan kâr ve zarar o yılın geliri sayılarak beyan edilmekte; ikinci şekle göre de, aynı suretle tespit olunan kâr ve zarar, işin, devam ettiği yıllara ait işçilik ve malzeme sarfiyatının tutarları nispetinde dağıtılarak o yılların kazancı olarak vergilendirilmekte ve bu vergilendirmede evvelce ödenen istihkaklardan kesilmiş olan vergilerin ayrıca nazara alınması lâzım gelmektedir.
Tevkif yolu ile ödenen vergilerin, beyan üzerinden hesaplanan vergiden mahsubu sonunda arada fazlalık kaldığı takdirde bu fazlalık Gelir Vergisi Kanununun 121 inci maddesi uyarınca mükellefe red ve iade olunmaktadır.
Ancak, red ve iadenin yapılabilmesi için, mükelleflerin beyanları üzerinden hesap uzmanlarınca yapılmakta olan incelemeler geniş bir zaman aldığı ve bu yüzden iadelere müteallik talepler yerine getirilemediği cihetle, bundan böyle, söz konusu mükelleflere ilişkin tatbikatta, yıllık beyannamede gösterilen gelire dahil kazançlardan bu kanuna göre evvelce kesilmiş ve ödenmiş bulunan vergilerin, beyan üzerinden hesaplanan gelir vergisinden mahsubu neticesinde reddi gereken vergiden, inceleme sonradan yapılmak kaydiyle :
1. 10.000 lira ve daha az olanların tamamının,
2. 10.000 lirayı aşan vergilerin 10.000 lirasının tamamının ve fazlasının % 30 unun, inceleme neticeleri beklenmeksizin terkin ve reddedilmesi uygun görülmüştür.
Bilgi edinilmesi ve gereğinin buna göre ifası rica olunur.