Bakanlığa intikâl eden hadiselerden 6183 sayılı Âmme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkındaki Kanunun tatbikatında alacaklı âmme idaresinin mahallî en büyük memuru meselesinin tâyininde tereddüde düşüldüğü anlaşıldığından keyfiyetin tavzihine lüzum görülmüştür.
Bilindiği üzere, 6183 sayılı Kanundaki terimleri açıklıyan 3 üncü maddesinin 3 üncü fıkrasında "Alacaklı Âmme İdaresi" teriminin Devleti, Vilâyet Hususi İdarelerini ve Belediyeleri ihtiva ettiği tasrih edilerek bu ibarenin şumulü tayin edilmiş bulunmaktadır.
Bakanlıkça, Devlete ait âmme alacaklarının tahsili vergi dairelerine mevdu olduğundan ve bu dairelerin bağlı bulunduğu teşkilâtın en büyük memurunun illerde Defterdarlar, ilçelerde Malmüdürleri bulunduğundan Devlete ait âmme alacaklarının tahsilinde alacaklı âmme idaresinin en büyük memuru teriminden en büyük malmemurunun kasdedildiği anlaşılmakta ve tatbikatta bu şekilde yürütülmekte idi. Fakat son zamanda Danıştay'ca bahis konusu tatbikatımız hilâfına, Devlete ait âmme alacaklarında da alacaklı âmme idaresinin mahallî en büyük memurunun illerde Vali ve ilçelerde Kaymakam olması gerektiği gerekçesiyle karar verildiği ve Danıştay'ın bu görüşü müstakâr bir hal aldığı cihetle bundan sonra 6183 sayılı Kanunun 13 ve 64 üncü maddelerine müsteniden alınacak ihtiyatî haciz kararları veya tasdik edilecek kat'i haciz varakalarının alacaklı âmme idaresinin mahallî en büyük memuru sıfatiyle illerde Valilere ve ilçelerde de Kaymakamlara tasdik ve imza ettirilmesi uygun görülmüştür.
Ancak, kanunun 64 üncü maddesinde "mahallî en büyük memurluğu" ifadesi kullanılmış olduğundan haciz varakalarının bizzat ve mutlaka Vali veya Kaymakam tarafından tasdiki icap etmez. Valilik veya Kaymakamlık mühürü ile bu makamlar adına, Vali veya Kaymakam tarafından yetkili kıIınacak bir memur vasıtasiyle de tasdikin yapılması mümkün bulunmaktadır.
Bilgi edinilmesi ve kâfi miktarda gönderilen bu yazının sür'atle alâkalılara duyurulması rica olunur.